Enquête wet donorgegevens

De meeste wetten worden eens in de zoveel jaar geëvalueerd en het is nu tijd voor de Embryowet en de Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting.

Voor deze evaluatie zijn de onderzoekers van Pro Facto hard op zoek naar zaad- en eiceldonoren, ouders die een kind hebben gekregen met behulp van KID, dit overwegen of zwanger zijn. Val je in één van deze categorieën? Help mee aan de evaluatie en vul anoniem een korte vragenlijst in.

Meer informatie over de evaluatie op de site van ZonMw.

Advertenties

Mogelijke spermadonorhervorming in Australische staat Victoria

Een parlementaire commissie in de Australische staat Victoria is tot de conclusie gekomen dat mensen het recht hebben om te weten wie hun biologische vader is. Op zich geen vreemde gedachte, want ook in Nederland gaat de regelgeving uit van die gedachte. Een belangrijk verschil, en zelfs een wereldprimeur, is dat de commissie heeft geadviseerd om dit met terugwerkende kracht te gaan doen. Dit houdt dus in dat mannen die sperma hebben gedoneerd in de veronderstelling dat ze volledig anoniem zijn (voor 1988 in het geval van Victoria), toch bekend kunnen worden bij de kinderen die hieruit voort zijn gekomen.

Het komt er eigenlijk op neer dat de wensen van het kind voorrang krijgen boven die van de donor en daar ben ik het zelf ook mee eens. Maar om – wel zo vriendelijk – toch rekening te houden met donoren die echt geen contact wensen, willen ze hen wel de mogelijkheid tot een veto bieden. Op die manier kunnen ze niet gedwongen worden en veranderd het systeem van voor 1988 eigenlijk in een “ja, tenzij”. Dit lijkt mij een prima idee om ook in Nederland door te voeren, zolang de donoren van voor 2004 de mogelijkheid krijgen om hier niet voor te kiezen, kan dit een hoop mensen gelukkig maken.

Dit voorstel van de Victioriaanse parlementaire commissie doet me sterk denken aan de discussie over orgaandonatie. Hier in Nederland zijn er al jaren mensen die voorstellen dat we beter naar het Belgisch systeem over kunnen schakelen. Dit houdt in dat mensen automatisch orgaandonor zijn, tenzij ze hier bezwaar tegen hebben. Op die manier filter je de mensen eruit die er niet aan toekomen om hun voorkeur aan te geven, of er niet al te zeer over willen nadenken. Aangezien het status quo bij een “nee, tenzij” in stand gehouden wordt, en we van nature redelijk conservatieve wezens zijn, zal dit in het Nederlands systeem snel de automatische uitkomst zijn. Uit de lage hoeveelheid orgaandonoren blijkt dit ook wel.
Als we dit omdraaien moet je om het status quo te verdedigen juist een actieve keus maken, dus kan je ervoor zorgen dat de mensen die het allemaal wel best vinden wél bij kunnen dragen. Bij orgaandonatie is het aangetoond dat het omdraaien van dit keuzesysteem werkt en ik kan me voorstellen dat dit ook bij spermadonatie zal werken.